ورود به سایت   عضویت
ورود به سایت
» » » » اثبات شهادت حضرت پیامبر (ص)

اثبات شهادت حضرت پیامبر (ص)

 
بسمه و بذکر ولیه مولانا صاحب الزمان (عج)

اثبات شهادت پیامبر صلوات الله علیه و آله از کتب شیعه:
 
1- نظر علما:

- شیخ مفید می گوید: «ایشان در 28 صفر سال دهم هجری در سن 63 سالگی در مدینه منوّره مسموم به شهادت رسید.»(1)
- شیخ طوسی نیز همین مطلب را در تهذیب الاحکام یادآور می شود.(2)
- و مرحوم مجلسی رحمه الله می نویسد: شهادت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) در سال یازدهم هجری بوده است.(3)
- علامه حلی نیز شهادت پیامبر را با سمّ تایید می کند.(4)
- مرحوم محمد علی اردبیلی نیز می گوید: پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) در مدینه با سمّ به شهادت رسید.(5)
 
2- روایات:

- روایاتی که در مورد شهادت همه معصومین (علیه‌السلام) رسیده است، اگر نگوییم به حد تواتر رسیده است، حداقل می توان گفت مستفیضه هستند که به اختصار بیان خواهیم کرد.

1- رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) فرمودند: «ما من نبيٍّ أو وصيٍّ إلا شهیدٌ»(6)، «هیچ نبی و یا وصی نیست مگر این که شهید می شود».

2- در روایت دیگری فرمود: «ما منا إلا مسمومٌ أو مقتول»(7) «هیچ یک از ما نیست مگر این که یا مسموم یا کشته می شود».

3- امام مجتبی (علیه‌السلام): «والله ما منّا إلا مقتول شهید»(8) «به خدا سوگند هیچ یک از ما نیست مگر این که مقتول و شهید است». همین روایت از امام صادق و امام رضا علیهما السلام هم نقل شده است.

از این روایات می توان فهمید تمام اهل بیت به شهادت رسیده اند چون حرف نفی و «الا» در یک کلام افاده عموم می دهد و همه ایشان را شامل می شود مگر این که با دلیل محکم و یقینی یکی از ایشان خارج شود که چنین دلیلی موجود نیست.


- روایاتی که به خصوص در مورد شهادت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) رسیده اند اگر چه تعدادشان به اندازه دسته اول نیست، لکن از نظر سند صحیح و غیر قابل خدشه هستند.

1- سلیم بن قیس هلالی از عبدالله بن جعفر نقل می کند که
پس علی بن ابی طالب (علیه‌السلام) ایستاد و در حالی که گریه می کرد، فرمود: پدر و مادرم فدایت ای پیامبر خدا! آیا کشته می شوی؟! حضرت فرمود: بله، به وسیله سمّ به شهادت می رسم، و تو با شمشیر کشته می شوی و محاسنت از خون سرت خضاب می شود و فرزندم حسن نیز با سمّ کشته می شود! و فرزندم حسین با شمشیر کشته می شود، او را ظالم پسر ظالم! زنا زاده پسر زنا زاده! منافق پسر منافق می کشد».(9)

2- امام صادق از پدرانشان (علیه‌السلام) روایت کرده که فرمودند: امام حسن (علیه السلام) به اهل بیتشان فرمودند: «من با سمّ کشته می شوم همان طور که رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) با سمّ به شهادت رسید. پرسیدند: چه کسی این کار را با شما می کند؟ فرمودند: همسرم جعده دختر اشعث، معاویه او را فریب می دهد و او را به این کار امر می کند. پس گفتند: او را از منزلتان بیرون کنید و از خودتان دور کنید! فرمود: چگونه او را بیرون کنم و بعد از آن کاری نکند! و اگر او را بیرون کنم کسی غیر از او مرا به قتل نمی رساند.(10)

3- هم چنین عیاشی از حسین بن منذر روایت کرده که گفت: «از امام صادق (علیه‌السلام) در مورد قول خداوند ﴿أفإن مات أو قتل إنقلبتم علی أعقابکم﴾ پرسیدم: آیا قتل بوده یا موت؟ فرمود: اصحابش کردند آن چه کردند(یعنی: ایشان را به شهادت رساندند).(11)
 

منابع:
1. المقنعه، شیخ مفید، ص 456.
2. تهذیب الاحکام، شیخ طوسی، ج 6، ص 1.
3. بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 22، ص 514.
4. منتهی المطلب، علامه حلی، ج 2، ص 887.
5. جامع الروات، محمدعلی اردبیلی، ج 2 ص 463.
6. بصائر الدرجات، محمد بن حسن صفّار، ص 148؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 17، ص 405 و ج 40، ص 139.
7. وسائل الشیعه، شیخ حر عاملی، ج 14، ص 2 و ص 18؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 45، ص 1؛ من لا یحضره الفقیه، شیخ صدوق، ج 4، ص 17.
8. کفایه الاثر، خزاز قمی، ص 227؛ اعلام الوری، طبرسی، ج 2، ص 132 از امام صادق (علیه‌السلام)؛ عیون الاخبار، شیخ صدوق، ج 1، ص 287 از امام رضا (علیه‌السلام).
9. اسرار آل محمد (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم)، سلیم بن قیس هلالی ص 362؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 33، ص 266.
10. اثبات الهداه، شیخ حر عاملی، ج 2، ص 558، از خرائج و جرائح راوندی؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 43، ص 327، از مناقب ابن شهر آشوب.
11. تفسیر عیاشی، محمد بن عیاش، ج 1، ص 200.
 

اثبات شهادت پیامبر صلوات الله علیه و آله به نقل از منابع اهل عامه:

قالَتْ عَائِشَةُ لَدَدْنَاهُ فِي مَرَضِهِ،
فجَعَلَ يُشِيرُ إِلَيْنَا أَنْ لَا تَلُدُّونِي،
فقُلْنَا كَرَاهِيَةُ الْمَرِيضِ لِلدَّوَاءِ،
فلَمَّا أَفَاقَ قَالَ أَلَمْ أَنْهَكُمْ أَنْ تَلُدُّونِي،
قلْنَا كَرَاهِيَةَ الْمَرِيضِ لِلدَّوَاءِ،
فقَالَ لَا يَبْقَى أَحَدٌ فِي الْبَيْتِ إِلَّا لُدَّ،
و اَنَا أَنْظُرُ (وَ نَحْنُ أبَاءنَا).

عايشه گفت؛ در زمان کسالت رسول الله (ص)،
به‌ زور در دهان ایشان دوا ريختيم.
با اینکه حضرت امر کرده بودند، ابداً چیزی به من نخورانيد.
ما گفتيم، اصولاً هر مريضی از دوا بدش می‌آيد.
پس فرمودند؛ آيا من شما را از خوراندن هرگونه دوا نهی نكردم؟
سپس امر کردند؛ باید هركسی كه در اين خانه حاضر بوده،
جلوی چشم من، از همین دارو بخورد و ما از خوردن إبا کردیم.


منابع فقط از اهل عامه:
تاريخ طبری، ج ۲، ص ۴۳۷
صحيح البخاری، ج ۸، ص ۴۰
صحیح البخاری، ج ۷، ص ۱۷
صحیح البخاری، ج ۵، ص ۱۴۳
صحيح المسلم، ج ۷، ص ۲۴
طبقات الکبری، ج ۲، ص ۲۳۵
مسنداحمدحنبل، ج ۶، ص ۵۳
توسط : admin  در تاریخ : 19-09-1394, 17:28   بازدیدها : 1283   
تگهای مطلب : شهادت حضرت رسول اکرم (ص)
منبع: امیر دلها
بازدید کننده گرامی ، بنظر می رسد شما عضو سایت نیستید
پیشنهاد می کنیم در سایت ثبت نام کنید و یا وارد سایت شوید .
ارسال نظر

نام شما :
ایمیل شما:
پررنگ کج خط دار خط دار در وسط | سمت چپ وسط سمت راست | قرار دادن شکلک قراردادن لینکقرار دادن لینک حفاظت شده انتخاب رنگ | پنهان کردن متن قراردادن نقل قول تبدیل نوشته ها به زبان روسی قراردادن Spoiler
کد :           عکس خوانده نمی شود
کد را وارد کنید :